Η Ψηφιακή «Απόδραση» προς την Ελευθερία:

Δημιουργός Μελίνα Σαββίδου
Μια δράση της Γ’ Γυμνασίου για τα Γλυπτά του Παρθενώνα.
Στο πλαίσιο των πολιτιστικών δράσεων του σχολείου μας, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου ανέλαβαν μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία που συνδυάζει την ιστορική μνήμη με την τεχνολογία αιχμής. Με αφορμή το διαχρονικό αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα παιδιά δημιούργησαν ψηφιακά έργα χρησιμοποιώντας εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).
Το Θέμα: «Ο Νόστος των Μαρμάρινων Γλυπτών του Παρθενώνα: Από την Αιχμαλωσία στην Ελευθερία»
Στο επίκεντρο της δράσης βρίσκεται η Καρυάτιδα και οι μορφές από το αέτωμα του Παρθενώνα που στερούνται το αττικό φως, παραμένοντας εγκλωβισμένες στις αίθουσες του Βρετανικού Μουσείου. Μέσω της ψηφιακής επεξεργασίας, τα στατικά γλυπτά απέκτησαν κίνηση και «δραπέτευσαν» από το γκρίζο περιβάλλον της εξορίας τους, παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής προς τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούμε τρία επιλεγμένα βίντεο, αντιπροσωπευτικά της εξαιρετικής δουλειάς που έγινε: Αγγελής Γεώργιος, Ζωικίδου Κυριακή και Ντινοπούλου Μαριτίνα. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά της Γ’ Γυμνασίου που ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και συμμετείχαν στη δράση στέλνοντας τις δικές τους ψηφιακές εργασίες, αποδεικνύοντας ότι η νέα γενιά παραμένει σε εγρήγορση για τα μεγάλα εθνικά μας θέματα.
Ένα Μήνυμα ενάντια στη Λεηλασία και την Αιχμαλωσία
Η δράση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια ψηφιακή δημιουργία, αλλά μια κραυγή διαμαρτυρίας ενάντια στη λεηλασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η βίαιη απομάκρυνση των γλυπτών δεν ήταν μόνο μια κλοπή, αλλά ένας ακρωτηριασμός της ίδιας της ελληνικής ψυχής.
Ακόμη και σήμερα, αν και φυλακισμένα στο Βρετανικό Μουσείο, τα γλυπτά του Παρθενώνα συνεχίζουν να αντιστέκονται. Η ίδια τους η παρουσία εκεί, μακριά από τον ήλιο που τα γέννησε, αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση της αδικίας, ενώ η σιωπηλή τους αξιοπρέπεια αρνείται να υποταχθεί στη μοίρα του εκθέματος, απαιτώντας την επανένωσή τους με το μνημείο στο οποίο ανήκουν οργανικά τον Παρθενώνα.
Η ομορφιά δεν μπορεί να είναι αιχμάλωτη. Η πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού δεν αποτελεί “λάφυρο” κανενός μουσείου, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι του τόπου που τη γέννησε.
Η Τέχνη και η Τεχνολογία στην Υπηρεσία του Δίκαιου
Οι μαθητές μας επέλεξαν την τεχνητή νοημοσύνη για να δώσουν φωνή και κίνηση στο δίκαιο αίτημα της επιστροφής. Εκεί που η πραγματικότητα παραμένει στάσιμη, η τέχνη και η τεχνολογία των νέων ανθρώπων έρχονται να δείξουν πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος: Ελεύθερος, ακέραιος και φωτεινός.
Σας περιμένουμε πίσω στο σπίτι σας. Το μουσείο της Ακρόπολης σας περιμένει.
«Δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μη σκεφτόμαστε εσάς, τα Γλυπτά του Παρθενώνα, που αν και φυλακισμένα στο Βρετανικό Μουσείο, συνεχίζετε να αντιστέκεστε. Προσμένουμε σύντομα να ενωθείτε και πάλι με τον Παρθενώνα».
Τη φετινή χρονιά στο σχολείο μας έγινε προσπάθεια να ανανεωθεί το φυτικό υλικό της αυλής. Έτσι, από νωρίς την Άνοιξη αγοράστηκαν, με έξοδα και βοήθεια του Συλλόγου Γονέων, μεγάλα σε ηλικία δέντρα ύψους 3-4 μέτρων και τα οποία φυτεύτηκαν από τους μαθητές της Γ΄ τάξης. Σκοπός της δράσης ήταν αφενός η ανάπτυξη της περιβαλλοντικής συνείδησης αφετέρου δε της εμπλοκής των μαθητών/ριών στην ζωή και λειτουργία του σχολείου.
Συγκεκριμένα, όλα τα τμήματα της Γ’ τάξης, αργότερα και δύο της Β’, ανέλαβαν την φύτευση και φροντίδα από ένα μεγάλο δέντρο στην αυλή του σχολείου. Το Γ1 και το Γ3 φύτεψαν από έναν Ψευδοπλάτανο, το Γ2 μία καλλωπιστική Δαμασκηνιά και το Γ4 μία Φλαμουριά.
Η ανάπτυξη μια ισχυρής και συνειδητής σχέσης των μαθητών/ριών με το σχολείο είναι ένας από τους βασικούς σκοπούς της παιδείας. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Στους μαθητές/ριες της Γ’ τάξης αναπτύχθηκαν ισχυρά βιώματα που θα τους ακολουθούν σε όλη τους την ζωή. Η φύτευση του «Δέντρου της Τάξης» τους θα αποτελέσει αφορμή ώστε να επανέρχονται στην μνήμη τους τα όμορφα σχολικά τους χρόνια. Τα δέντρα θα αποτελέσουν ταυτόχρονα μία προσωπική αλλά και μία ομαδική ανάμνηση. Πόσο μάλλον όταν οι ίδιοι οι μαθητές ανέλαβαν εξολοκλήρου την φύτευση αλλά και την φροντίδα των δέντρων. Τα δέντρα που φυτεύτηκαν φέρουν την ταμπέλα των τμημάτων που τα φύτεψαν και οι μαθητές/ριες θα θυμούνται για πάντα την προσφορά τους στις επόμενες γενιές του σχολείου.


